Μία απίστευτα ζεστή νύχτα φίλοι μου ..κι εγώ ονειρευόμουνα γαλάζιες θάλασσες και λευκές παρελίες κι εκεί που ήμουνα χαμένη στην αγκαλιά της και άνοιγα τα μάτια μου στο διάφανο νερό ....ΞΥΠΝΗΣΑ.. κλείστε τ' αυτιά σας ...βρίζω...!
Ήταν φαίνεται γιατί η φίλη μου η Λία με παίρνει στο τηλέφωνο και μου λέει με τη γλυκειά αθώα φωνούλα της: -κάνω μπανιο στη θάλασσα που είναι μπροστά μου ..
κι εγώ μετρώ μέρες και μου φαίνονται απίστευτα μακρινές, μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου.
Μια και σήμερα έπιασα τη κουβεντούλα μαζί σας πίνοντα το πρωινό καφεδάκι μου , θα πω στη φίλη Χριστίνα απο τη Πάρο για την αισιόδοξη πλευρά του χαρακτήρα μου που σχολίασε ..
Πιστέψτε με έχω άπειρες στιγμές που το ..βάζω κάτω , απλά είναι για πολύ λίγο. Έμαθα να φιλοσοφώ μόνη μου τις δυσκολίες και σ' αυτό με βοηθά πολύ η ζωγραφική.
Έχω λύσει άπειρα προβλήματα μου την ώρα που σιωπηλά παίζω με τα πινέλα και τα χρώματα μπροστά στον άσπρο καμβά ακόμα κι αν δίπλα μου υπάρχουν στο καναπέ του μαγαζιού μου φίλες που πίνουν το καφέ τους.
Γιατί να στεναχωριέμαι για κάτι που απλά ..δεν μπορώ παρά περιμένοντας να λυθεί να με φθύρει η σκέψη του;
Το παράξενο είναι οτι είμαι απο τα άτομα που πανεύκολα βάζω τα .. κλάμματα για το παραμικρό μα και που γρήγορα γελώ με τα προβλήματα μου .Σκέπτομαι πάντα τα τόσο άλυτα προβλήματα που έχουν γύρω μου και αισθανόμενη αχάριστη για τη ..διαμαρτυρία μου αυτοθεραπεύομαι και ..προχωρώ. Σκέπτομαι πόσα άλλα έχω λύσει και πόσα καλά ξεπήδησαν απο παλιές δυσκολίες , έτσι χαίρομαι τη κάθε στιγμή σαν να είναι τελευταία κι αυτό με κάνει να ελπίζω πάντα σε κάτι καλύτερο ακόμα και όταν νοιώθω παγιδευμένη σε μια κατάσταση που δεν μπορώ να ελένξω γιατί δεν είναι του χεριού μου.
Χαμογελάστε φίλοι μου , η καλή αύρα μας κάνει να βλέπουμε τα πάντα διαφορετικά και η ζωή ακ'ομα και μέσα στα μπουρίνια της δεν παύει να είναι πανέμορφη.
Καλημέρα, καλημέρα..πάω για δουλεια , γιατρούς κ.α..

Ο πίνακας τέρας ..τελείωσε !

Όπως σας έχω πει μου έκαναν παραγγελία ΑΥΤΟΝ τον πίνακα , με ΑΥΤΟ το θέμα. Ένα πίνακα τεράστιο σε μάκρος 2.50 μ που ο Θεός ξέρει που θα τον στολίσει στο σπίτι του κυρίου που τον ήθελε και που εγώ έκανα με πλήρη συνείδηση της ..κακής πράξης μου γιατί σαν επαγγελματίας αυτό έπρεπε να κάνω.
Αυτές τις μέρες λοιπόν που δεν είμαι και πολύ στα καλά μου όλο μου το στρες το έβγαλα επάνω του τόσο που τον τελείωσα σε ...2 μέρες... μάλιστα φίλοι μου χρόνος ρεκόρ. Έπρεπε να δείτε τον άνδρα μου που έμεινε με το στόμα ανοιχτό όταν γυρίζοντας απο εκεί που τον έστειλα και κλειδώθηκα στο εργαστήρι γύρισε και τον βρήκε σχεδόν τελειωμένο.
Σας έχω πει οτι όταν έχω τα .. πως να το πω τώρα.. τα νεύρα μου ; τα προβλήματα μου; ..ε! κάπως έτσι ξεσπάω. Τουλάχιστον πληρώνομαι κι όλας γι' αυτό..!!!
Είπα λοιπόν να σας το δείξω και να γυρίσω αύριο στις Αγιογραφίες μου που πρέπει να τελειώσω και μετά να γυρίσω σε όσα αρέσω εγώ να κάνω.
Αισθάνομαι λίγο πιεσμένη σήμερα απο καταστάσεις μα φιλοσοφόντας κι όλας τα απρόσμενα της ζωής χαμογελώ και προχωρώ ελπίζοντας στο καλύτερο.

Στη παραλία με τα εγγόνια , τα παιδιά , τα πατίνια και τα .. σκυλιά μας!

Εκεί που ζωγράφιζα το πίνακα που σας έλεγα των 2.50 μ και ήμουν και απόλυτα ικανοποιημένη , χτυπά το τηλέφωνο :
- Κορίτσι μου έρχομαι με τα εγγόνια για βόλτα στη παραλία!
Πότε έβγαλα ποδιά, πότε έπλυνα πινέλα, ντύθηκα σε χρόνο ρεκόρ, τακτοποίησα τη μητέρα μου .. όλα αυτά σε 30 λεπτά και βουρ... για τη παραλία.
Ο Πασχάλης μου με το πατίνι του..γιαγιά ..γιαγιά κοίτα με! Η Ιωάννα απο πίσω κυνήγημα...

Να και η Βασούλα μου , το δικό μου μωρό ( μη πει κανείς οτι της έχω αδυναμία ..δεν θα το παραδεχθώ επισήμως μα.. είναι αλήθεια!)

Το ..τερατάκι σκαρφαλωμένο κι εγώ κυνήγημα απο κάτω με τον Πόκο στην αγκαλιά!


Η Βάσια μου λέι πως πέρασε στη θάλασσα κι εγώ απολαμβάνω την αγκαλιά της.Την άλλη εβδομάδα θα πάει σαν συνοδός και παρέα του Δημήτρη μου στα λουτρά του Πόζαρ που τον έκλεισα μια εβδομάδα για μπάνια.

Κοιτάξτε τον..αδύναμο πληθυσμό...! Μπαμπάς , κόρη και Κλώντη χαζεύουν εμάς που το γλεντάμε!


Πολύ όμορφα διαμορφωμένο το πάρκο με πίστες για τα πατίνια...


Τα σκυλάκια έτρεχαν ανάμεσα, όλα ..εκτός απο τη Κλώντη που δεν φεύγει απο κοντά μας με τίποτα!


Τους αφήσαμε εκεί, τα φιλήσαμε και γυρίσαμε γιατί έχουμε ένα μεγάλο μωρό στο σπίτι που πρέπει να φροντίσω.. Αύριο θα τους έχω για φαγητό και θα τους χαρώ πάλι !
Η οικογένεια μου είναι αυτό που μας γεμίζει , αυτό που μας κάνει να αγωνιζόμαστε ακόμα για κάτι καλύτερο καθημερινά.
Φιλάκια φίλοι μου , αύριο με περιμένει πολύ δουλειά γιατί μεθαύριο έχω κάποιες εξετάσεις και θα έχω τρεχάματα.

Σας ευχαριστώ!

Όταν οι φίλοι παύουν να είναι σχόλια στη σελίδα μου , όταν οι φίλοι σου ανοίγουν τη καρδιά τους και σε κάνουν μέρος της ζωής τους τότε λες ένα μεγάλο ευχαριστώ και χαίρεσαι που μπόρεσες να δεις πίσω απο τη ..κουρτίνα που όλοι βάζουμε μπροστά μας απο ενστικτώδη αντίσταση στην αδιάκριτη ματιά.

Σήμερα έκανα δυο ακόμα φίλους και αυτό που λέω το εννοώ όπως πάντα γιατί απέδειξα ακόμα μια φορά στον εαυτό μου οτι το ένστικτο μου δεν με απατά...
Τιμήσανε το τραπέζι μου , μιλήσαμε για τόσα πολλά , απολαύσανε απο τα λεγόμενα τους τα γλυκά μου και έκανα το Σάββατο μου ηλιόλουστο παρά τη ξαφνική βροχή. Χάρηκα γι' αυτό ακόμα μια φορά και η Ιωάννα μου έκανε κι εκείνη ακόμα δυο φίλους μιας και κολλήσανε στα αστεία και τις διηγήσεις. Βασίλη μου , Στέλλα μου σας ευχαριστώ !

Η έκπληξη που μου έκαναν!

Αυτή ήταν η έκπληξη φίλοι μου.. ο αγαπημένος μου φίλος των μπλογκς ο BASNIA ήρθε στη Θεσσαλονίκη μαζί με φίλες που θα γνωρίσω το Σάββατο στο σπίτι μου πλέον. Η ταν πραγματική έκπληξη και μάλιστα βιαστική εγώ ενώ τον είδα στο μπαλκόνι της κόρης μου έψαχνα να βρω τη φίλη που μου είπαν!



Όπως βλέπετε επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο και επειδή πιστεύω οτι αναμφισβήτητα τα ζώα έχουν αλάνθαστο ένστηκτο η Κλώντη θρονιάστηκε στην αγκαλία του και άρχισε να τον ..γλύφει απο τη κορυφή μέχρι τα νύχια - κορίτσι μου δεν είναι γλυφιντζούρι- .
Μετά ήρθε και η κόρη μου η Ιωάννα με τον Πόκο που και εκείνος διεκδίκησε μια θέση στην αγκαλιά του!
Ήταν ακριβώς όπως τον περίμενα , ένα γλυκό παιδί , διακριτικό, ευαίσθητο και λίγο ..μελανχολικό θα έλεγα μα με μας που έμπλεξε δεν βλέπω να την έχει για πολύ. Το αν μας άντεξε με τη πολυλογία μας θα φανεί με το αν θα έρθει το Σάββατο που τον περιμένω να τον περιποιηθώ σπίτι μου μαζί με όσες φίλες έρθουν.
Έτσι γέμισε η χθεσινή μου μέρα με φως φίλοι μου και μου έσιαξε τη διάθεση.Σας έχω πει οτι χαίρομαι κάθε φορά που σας γνωρίζω γιατί η αγκαλιά μου γίνεται ακόμα πιο μεγάλη και χωρά ακόμα και άλλους πολλούς μα η γνωριμία μου με αυτό το συγκεκριμένο άνθρωπο ήταν για μένα μια ιδιαίτερη χαρά.
Θέμα χημείας όπως λέω συχνά χωρίς να τον έχω δει άλλη φορά ήταν σα να δέχθηκα ένα καλό μου αγαπημένο άνθρωπο της οικογένειας μου. Λίγο χλωμό το βλέπω να σκέπτεται το ίδιο κι εκείνος μιας που τον ζαλήσαμε τον άνθρωπο η Ιωάννα κι εγώ σαν πιο ..ζωηρές ενώ η .. σοβαρή της οικογένειας η Ειρήνη του έλεγε: -είδες τι τραβάω φίλε μου απο αυτές τις δυο;
Νάσαστε καλά φίλοι μου όλοι , θα είμαι πάντα - ας το αφήσουμε στο Θεό αυτη τη λέξη- θα είμαι εδώ για όποιον έρθει να τον γνωρίσω και το τραπέζι με όσο μπορώ γεμάτο απο μεζεδάκια που σκέπτομαι να ετοιμάσω για Σάββατο να τους δεχθώ.

Και ξαφνικά ..όλα έγιναν κίτρινα!

Κίτρινα φίλοι μου..όλα έγιναν κίτρινα απο μια πετσετούλα που μου ξέφυγε στο πλυντήριο... δεν ξέρω τι να σας πρωτοδείξω και που να κρυφτώ!
Το καρώ πουκάμισο του Δημήτρη με γαλάζιες αποχρώσεις ξαφνικά .. έστρεψε το ενδιαφέρον του προς το ΠΑΣΟΚ και έγινε πρασινούλι.. καλά τα δαντελένια μου εσώρουχα πήρανε μια υπέροχη κίτρινη απόχρωση... ούτε να τα αγόραζα.. κάποια ροζ έγιναν πορτοκαλί... τα σλιπάκια δεν το συζητάω ..δεν πρόκειται με αυτά να με απατήσει ποτέ.. Εκεί που κολάω είναι οι φανελίτσες της Μινέρβα .. ολοκαίνουργιες.. τι να πει ο άνθρωπος ..
- Πάλι καλά ..θυμάσαι τότε που μου τα έκανες ροζ; μου είπε και θυμήθηκε τις παλιές καλές μέρες που η Ειρήνη φρόντιζε το σπίτι και φορούσε πάντα τα σωστά χρώματα , μεγέθη ( έχω κάνει πλεκτά μπλουζάκια ..παιδικά!) και βέβαια τέλεια σιδερωμένα πουκάμισα...
Πήρα αμέσως την ...Ειδική επι τέτοιων θεμάτων..
- Ειρήνη μου σώσε με..τα έκανα κίτρινα ..πάντως το σεντόνι κίτρινο ..δεν είν' κακόοοοο!
Άκουσα τη κατσάδα μου ( πάντα ανρωτιόμουνα ποιόν έμοιαξε αυτή η κόρη μου )και μετά έλαβα οδηγίες...!
Μα ότι βάφω εγώ φίλοι μου είναι τέλειο! Μία ντραμιτζάνα χλωρίνη Κλινέξ έβαλα , τα έβρασα, τα ξανέβρασα ..τίποτα ! Τώρα παρήγειλα στη φίλη μου τη Μαίρη ξεβαφή μπας και τα σώσω....
Που να δείτε τι όμορφη απόχρωση πήραν οι λευκές πετσέτες που απο τώρα θα είναι ..κίτρινες πετσέτες!
Το απόγευμα μετά το γιατρό πάντως η Ειρήνη με περιμένει σπίτι της για μία έκπληξη λέει... κάποιαν έχει απο τα μπλογκς μα δεν ξέρω ποιά και δεν μου λεέι η σκασμένη!
Θα σας πω λοιπόν αύριο τα νέα και την έκπληξη!

Μια υπέροχα αγαπημένη γνωριμία!

Το δωράκι μου απο μια γλυκιά , ευγενική και διακριτική παρουσία όπως είναι η Αγγελική , η Δασκάλα των μπλογκ μας.
Όμορφη ,προσεγμένη, σοβαρή φαντάζομαι οτι στα σχολεία που διδάσκει θα είναι η αφρόκρεμα τους στο διδακτικό χώρο. Μίλησα μαζί της σαν να την ήξερα χρόνια , την έννοιωσα φίλη που είχα καιρό να δω . Σχολιάσαμε , αποκαλύψαμε αλήθειες του εαυτού μας , γελάσαμε και ελπίζω να μη τη ζάλισα με όσα δεν σταματούσε η γλώσσα μου..!
Για ακόμα μια φορά θα πω πόσο χαίρομαι που το διαδύκτιο έκανε το όνειρο μου για φιλίες πραγματικότητα και ζω κάθε συνάντηση μας σαν ένα σταθμό στη ζωή μου. Γνώρισε και τη κόρη μου Ιωάννα που ήρθε να φάει μαζί μας, λυπάμαι που δεν μπορούσε να μείνει κι εκείνη πάντως έχασε μια σπεσιαλιτέ του Δημήτρη μου!
Αγγελική μου όταν ανέβηκα σπίτι ανακάλυψα οτι ξέχασα να βγάλω φωτογραφία για τη συλλογή μου στο φάκελλο " Φίλες του Ιντερνετ! " οπότε όπως καταλαβαίνεις μου οφείλεις συνέχεια!